OVERSTAP NAAR K.B.V.B.
Wanneer in augustus 1933 het KVV. in zijn geheel aansloot bij de Belgische Voetbalbond bond onze club het stamnummer 2030. Tot en met seizoen 1934-1935 werd nog gevoetbald onder de vleugels en in de eigen competities van de K.V.V.
In seizoen 1935-36 werd gestart in de competities van de KBVB in derde gewestelijke B‚ onder de officiële benaming Everbeur Sport-Averbode. Na dat eerste seizoen wordt de kampioenstitel via de groene tafel afgesnoept door de geburen van Scherpenheuvel Sport. Het seizoen 1936-37 wordt kampioen gespeeld in 3de gewestelijke en stijgt naar 2de gewestelijke om tijdens de
oorlogsjaren 1941-1942 via de eindronde van de ploegen uit tweede gewestelijke naar de hoogste provinciale reeks te promoveren.
Everbeur Sport 1939
staande: Frans VOSTERS-Richard VANGELDER-Leon CORTEN-Waar PEETERS-Fons LAVAERTS-Jules VERNELEN
geknield: Ch.VANDEPAER-Rie CLAES-René HUYGENS-Jef ADRAENS-Menske VANGELDER-Monneke CORTEN
IN DE OORLOGSJAREN NAAR NATIONALE
De poort naar nationale bevordering wordt direct opengebroken via de kampioenentrofee na seizoen 1942-43.
Het eerste jaar in bevordering 1943-44 wordt een successeizoen met een anticlimax tijdens de laatste speeldag wanneer bij FC. Bevel met 5-1 de kampioenstitel wordt verloren ten voordele van Racing Lokeren.
Everbeur Sport blijft in bevordering tot einde van seizoen 1950-51 hen vanop plaats 14 terug naar 1ste provincale degradeert. Na 2 seizoenen, eind mei 1953 is het terug feest in “Eiverbeu”. De club is kampioen en zal in 1953-54 terug haar plaats innemen in bevordering.
De feestvreugde wordt eind augustus begin september 1953 afgeremd met “een donderslag bij heldere hemel” dixit Pol Jaquemijns in Het NIEUWSBLAD .
DERTIEN SPELERS (*) van de kampioenenploeg worden door de Bond geschorst voor de duur van één jaar.
Reden: Everbeur Sport betaalde aan haar spelers een winstpremie. Dit was volgens de bondsreglementering van toen niet toegelaten aan spelers die onder het amateursstatuut waren ingeschreven.
(*) In 1973, twintig jaar na de schorsing wordt het schorsingsverhaal via krantenknipsels in een brochure gebundeld en voor de lezers van het clubblad “Everbeur Sportecho” nog eens overgedaan.
TERUG NAAR PROVINCIALE
Het seizoen 1953-54 in werd een catastrofe. Met scholieren en juniors werd het kampioenschap in bevordering B afgewerkt. Een degradatie hing reeds van bij de start van de competitie rond de nek van Everbeur Sport.
Er was niet alleen de degradatie na dat rampseizoen. De club moest op zoek naar een ander terrein.
Het voetbalveld langs de Westelsebaan werd door de erfgenamen van Fien Pastraai verkaveld in bouwpercelen vanaf de Heesterweg tot aan de Testeltsesteenweg. Met de hulp van de gemeente, de abdij werd een locatie gevonden in de bossen van Prins de Merode, op de hoek van de Boonstraat en de Herseltsebaan, aan de overkant van de toenmalige Meisjesschool.
Bij de verhuis naar het huidige voetbalveld in de Vorststraat in december 1978 nemen de Scouts het terrein en de gebouwen in gebruik als vergaderruimtes.
Na de onvermijdelijke degradatie van het kampioenschap 1953-1954 werden tot seizoen 1956-57 nog drie seizoenen in eerste provinciale vol gemaakt.
Een dieptepunt bereikt Everbeur Sport met degradatie naar de toenmalige laagste reeks in derde provinciale voor het seizoen 1962-63. Gelukkig duurde het verblijf in deze laagste reeks maar één seizoen. In mei 1963 kon onze blauw-witte voetbalclub na 20 jaar opnieuw een kampioenstitel vieren.
KLIMMEN EN DALEN
Everbeur Sport 1973-1974
Voor de zoveelste maal terug in 2° provinciale
In december 1978 kon Everbeur Sport haar nieuwe thuishaven in gebruik nemen aan de andere kant van het dorp.
Een nieuwe fase in het bijna 80-jarig bestaan van de club werd ingeluid.
Gedurende een dertigtal seizoenen werd een yo-yo reeks neergezet met dalen naar derde en klimmen naar tweede provinciale. Het op en neer wiebelen werd onderbroken met een absoluut sportief dieptepunt in de twee voetbalseizoenen van 1989-90 en 1990-91. Het eens zo trotse Everbeur Sport, ondertussen koninklijke vereniging geworden, was tot vierde provinciale weggezakt. Met Willy Van Gossum als trainer werd de eerste kampioenstitel van Everbeur Sport in vierde provinciale gevierd in 1991.
Bij de start van seizoen 1992-1993 wordt Yvan Pijpops de nieuwe voorzitter van de club in opvolging van ere-voorzitter Roger Moreels (+ Averbode, 27 december 2007).
In de jaren negentig werd het opnieuw een voetbalreis van op en af. Van derde provinciale naar tweede en terug.
Onder voorzitterschap van Yvan Pijpops (° Tienen op 27 mei 1951) kwam de eerste kentering in 2002-2003. Ieder seizoen werd meegestreden voor de kampioenstitel.
DE STIJGENDE LIJN
Op de algemene vergadering van juni 2005 sloot de voorzitter de vergadering af met de doelstelling “k. Everbeur Sport-Averbode zou voordat Yvan Pijpops zestig jaar wordt in bevordering voetballen.”
In 2005-2006 werd de stijgende lijn op de rails gezet met de promovering naar 2de provinciale.
In 2007-2008 kwam Everbeur Sport, na een halve eeuw terug bij de Brabantse elite van eerste provinciale postvatten. Weer twee seizoenen later ( op 30 mei 2010) werd het objectief van de voorzitter om voor zijn zestigste verjaardag in bevordering te spelen met één jaar vervroegd realiteit. In de eindronde met Etoile Bruxelles-Capitale, RCS. Braine, en KSK. Halle werd de poort naar de nationale bevordering binnengestapt. Een poort waarlangs de KBVB. onze club op het einde van seizoen 1953-1954 lijkbleek, na “de donderslag bij heldere hemel” naar de provinciale afdelingen loodste.
k.EVERBEUR SPORT
bevordering reeks B
2010-2011
